پیوند مهر نام آلبومی است از اجرای خصوصی محمدرضا شجریان و فرهنگ شریف و جهانگیر ملک.
این آلبوم در شور و ابوعطا اجرا شده است.
اجرای خصوصی اردیبهشت 1363
هنرمندان :
آواز : محمدرضا شجریان
تار : فرهنگ شریف
تنبک : جهانگیر ملک
این آلبوم شامل 9 قسمت می باشد :
01.سلو تار : شور
02.قطعه ضربی (تار و تنبک) : شور
03.ساز و اواز : درامد شور-عاشق کش
04.قطعه ضربی (تار و تنبک) : سلمک
05.ادامه ساز و اواز : سلمک-قرچه-رضوی-جمله دوم رضوی-قرچه و سلمک-فرود به شور
06.چهار مضراب : ابوعطا
07.قطعه ضربی : (ای ساربان)
08.ساز و آواز : درآمد شور ابوعطا-گوشه دشتی-حجاز-کرد بیات-بیات راجه (اوج دشتی)-فرود سارنگ-شور
09.قطعه ضربی : (بگذار تا بگرییم)
مدت زمات کل این آلبوم 61 دقیقه می باشد.
نمونه تصنیف ها :
تصنیف وداع یاران :
بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد
داند که سخت باشد. قطع امیدواران
با ساربان بگویید احوال اب چشمم
تا بر شتر نبندد محمل به روز باران
بگذاشتند ما را در دیده اب حسرت
گریان چو در قیامت. چشم گناهکاران
ای صبح شب نشینان. جانم به طاقت امد
از بسکه دیر ماندی. چون شام روزه داران
چندین که بر شمردم. از ماجرای عشقت
اندوه دل نگفتم الا یک هزاران
سعدی به روزگاران. مهری نشسته بر دل
بیرون نمی توان کرد الا به روزگاران
چندت کنم حکایت. شرح اینقدر کفایت
باقی نمی توان گفت. الا به غمگساران
تصنیف ای ساربان :
ای ساربان اهسته ران کارام جانم می رود
وان دل که با خود داشتم با دلستانم میرود
من ماندهام مهجور از او. درمانده و رنجور از او
گویی که نیشی دور ار او در استخوانم میرود
گفتم به نیرنگ و فسون. پنهان کنم ریش درون
پنهان نمی ماند که خون بر استانم میرود
محمل بدار ای ساربان تندی مکن با کاروان
کز عشق ان سرو روان گویی روانم میرود
او میرود دامن کشان. من زهر تنهایی چشان
دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود
برگشت یار سرکشم. بگذشت عیش ناخوشم
چون مجمری پر اتشم. کز سر دخانم میرود
با انهمه بیداد او. وین عهد بی بنیاد او
در سینه دارم یاد او یا بر زبانم میرود
باز ای و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین
کاشوب و فریاد از زمین بر اسمانم میرود
شب تا سحر می نغنوم و اندرز کس می نشنوم
وین ره نه قاصد میروم کز کف عنانم میرود
گفتم بگریم تا ابل چون خر فرومانده به گل
وین نیز نتوانم که دل با کاروانم میرود
صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من
گرچه نباشد کار من هم کار از انم میرود
در رفتن جان از بدن. گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بیوفا
طاقت نمی آرم جفا. کار از فغانم میرود
